Przejdź do treści

Horyzont Kosmosu

Twój przewodnik po Wszechświecie

Kategorie
O mnie
Wesprzyj ☕
Newsletter
Przyjaciele Horyzontu Kosmosu

Szukaj dla:

Horyzont Kosmosu

Twój przewodnik po Wszechświecie

Blog
Horyzont Kosmosu
Kategorie
Newsletter
O mnie
Polityka cookies
Polityka prywatności
Przyjaciele Horyzontu Kosmosu
Strona główna

bliska podczerwień

Na ilustracji widać artystyczną wizualizację satelity Pandora obserwującego egzoplanetę. Na lewym brzegu obrazu znajduje się jasnobeżowy, cylindryczny teleskop z okrągłym otworem skierowanym w stronę prawej krawędzi; wewnątrz tubusu widać pomarańczowo‑czerwony, rozżarzony dysk przypominający fotografię gwiazdy lub Słońca. Od teleskopu w prawo ciągnie się długa, wąska konstrukcja z kilku prostokątnych paneli – to rozłożone, szare skrzydło satelity, na którym widoczne są delikatne, jasne linie w kształcie wijących się ścieżek. Po prawej stronie większość kadru zajmuje duża, kulista planeta w pastelowych barwach: jej atmosfera ma szerokie poziome pasy w kolorach różu, jasnej czerwieni, fioletu i błękitu; dolna część planety jest ciemniejsza, jakby pogrążona w cieniu. Tło całej sceny jest ciepłe, brązowo‑złote, z rozmytymi, jasnymi plamami światła sugerującymi inne gwiazdy, dzięki czemu całość wygląda jak ujęcie małego satelity, który z bliska przygląda się odległemu, gazowemu olbrzymowi w obcym układzie planetarnym.

Pandora: mały teleskop NASA do wielkich egzoplanet

15.09.2026

Planety pozasłoneczne

Panoramiczne zdjęcie nocnego nieba nad obserwatorium astronomicznym. W tle widoczna jest jasna wstęga Drogi Mlecznej, usiana gwiazdami. Na pierwszym planie znajdują się białe kopuły i budynki teleskopów na pustynnym płaskowyżu. Białe linie wskazują fragment Drogi Mlecznej, który powiększono w prostokątnym okienku w prawym górnym rogu. W powiększeniu widać rozkład około tysiąca punktów oznaczających cele obserwacyjne instrumentu MOONS

Tysiąc oczu VLT zajrzy w zakurzone serce Galaktyki

06.09.2026

Ewolucja galaktyk

Ciemne, niemal czarne tło kosmosu usiane jest setkami odległych, różnobarwnych galaktyk i gwiazd. W centrum obrazu znajduje się kilka większych, jasnych galaktyk o rozmytych, nieregularnych kształtach; część z nich wygląda, jakby oddziaływała grawitacyjnie z sąsiednimi obiektami. Wokół widoczne są liczne mniejsze galaktyki, przypominające kolorowe punkty, smugi i elipsy. Zdjęcie przedstawia niewielki wycinek głębokiego pola Wszechświata.

Największa dwuwymiarowa mapa Wszechświata już gotowa

28.08.2026

Na środku obrazu widać galaktykę Centaurus A przedstawioną niemal z brzegu, jako skośny pas jasnego gazu i pyłu biegnący z lewego dolnego rogu do prawego górnego. Najbardziej intensywnie świeci środkowa część – białawo‑żółty rdzeń, wokół którego rozchodzi się szeroki, złoto‑pomarańczowy pas pyłu o nierównej, „poszarpanej” strukturze, z licznymi grudkami i włóknami. Na obrzeżach galaktyki pas pyłu stopniowo zanika w rozległe, pomarańczowe obłoki, które rozlewają się w ciemniejsze tło. Tło całego zdjęcia jest granatowo‑fioletowe, usiane ogromną liczbą drobnych, jasnych punktów – pojedynczych gwiazd – dzięki czemu obraz sprawia wrażenie bardzo gęsto „ziarnistego”

Centaurus A pod okiem Webba: galaktyka po kosmicznej kolizji

09.07.2026

Tysiące białych i niebieskich gwiazd gromady kulistej NGC 6426 na czarnym tle kosmosu.

Kosmiczny fajerwerk sprzed 13 miliardów lat

05.07.2026

galaktyka spiralna M51 widziana w podczerwieni

Webb zagląda do żłobków gwiazd. Najmasywniejsze gromady dorastają najszybciej

25.05.2026

Ewolucja galaktyk

Duży, długi fragment jednego z ramion spiralnych galaktyki M51. Ramię tworzą czerwono-pomarańczowe, kępiaste włókna gazu i pyłu, ciągnące się łańcuchem od lewej do prawej. Świecące, cyjanowe bańki rozświetlają fragmenty obłoków gazu od wewnątrz, a przerwy odsłaniają jasne gromady gwiazd w tych bańkach jako świecące, białe kropki. Cały obraz jest usiany małymi gwiazdami. Słaba, niebieska poświata wokół ramienia barwi ciemne tło

Masywne gromady gwiazd dojrzewają w ekspresowym tempie

07.05.2026

Ewolucja galaktyk

Wizualizacja artystyczna egzoplanety Epsilon Indi Ab jako zimnego olbrzyma gazowego z widocznymi pasmami chmur

JWST odkrywa lodowe chmury na egzoplanecie Epsilon Indi Ab

23.04.2026

Planety pozasłoneczne

Bezpośredni obraz układu HR 8799 z teleskopu JWST: gwiazda zasłonięta koronografem, a wokół niej cztery jasne kropki oznaczone jako planety b, c, d, e

Cztery superjowisze, jedna zagadka. Webb zagląda do układu HR 8799

10.03.2026

Astrofizyka, Brązowe karły, Planety pozasłoneczne, Układy planetarne

1 2 Następny →

Horyzont Kosmosu – strona popularyzująca astronomię. Nowości, inspiracje i ciekawostki z Wszechświata.

© 2025-2026 Agnieszka Nowak. Wszelkie prawa zastrzeżone.
| Mecenasi | kontakt@horyzontkosmosu.pl

Przewijanie do góry