Przejdź do treści

Horyzont Kosmosu

Twój przewodnik po Wszechświecie

Kategorie
O mnie
Wesprzyj ☕
Newsletter
Przyjaciele Horyzontu Kosmosu

Szukaj dla:

Horyzont Kosmosu

Twój przewodnik po Wszechświecie

Blog
Horyzont Kosmosu
Kategorie
Newsletter
O mnie
Polityka cookies
Polityka prywatności
Przyjaciele Horyzontu Kosmosu
Strona główna

Supernowe

Malarska ilustracja młodych, masywnych gwiazd w galaktyce, z których wydobywa się światło i otacza je gaz.

Hubble: supernowe blokują ucieczkę światła z galaktyk

01.11.2026

Obraz w podczerwieni złożony z obserwacji w filtrach F115W, F200W i F356W. Krzyżyk w centrum wskazuje położenie obiektu AT 2026abck o spektroskopowym przesunięciu ku czerwieni z = 5,017. Wokół zaznaczono okrąg o promieniu 3 sekund łuku. W polu widoczne są także galaktyki z opisanymi fotometrycznymi przesunięciami ku czerwieni.

Webb: prawdopodobna supernowa sprzed 12 mld lat

26.10.2026

Zdjęcie gromady galaktyk MACS J0417 wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a: na czarnym tle widać liczne galaktyki o różnych kształtach — spiralne, eliptyczne i wydłużone — z jaśniejszym, mgławicowym skupiskiem galaktyk w środkowej części oraz pojedynczą jasną gwiazdą z charakterystycznymi promieniami w prawym dolnym rogu.

Hubble poluje na supernową Atena

24.09.2026

JWST łapie gwiazdę tuż przed wybuchem supernowej

16.08.2026

Kompozycja pokazuje szerokie pole nieba w głębokiej ekspozycji – na czarnym tle widać setki drobnych, kolorowych plamek: od czerwonych i pomarańczowych po niebieskie i białe, które odpowiadają odległym galaktykom i gwiazdom. Mniej więcej w dolnej połowie obrazu, nieco na lewo od środka, jest niewielki, jasny prostokąt zaznaczający galaktykę – gospodarza supernowej. Od tego prostokąta biegnie cienka, jasna linia na prawo, łącząca główny kadr z trzema zbliżeniami umieszczonymi w wąskiej kolumnie po prawej stronie. Górne zbliżenie opisane jako „Before – 9 Mar 2016” pokazuje tę samą galaktykę przed wybuchem: ma ona rozmyty, podłużny kształt, a jej światło jest miękkie i stosunkowo równomierne, bez wyraźnie wyróżnionych jasnych punktów. Środkowe zbliżenie „After – 25 Mar 2026” przedstawia tę galaktykę po wybuchu supernowej SN 2026gzf: tu w górnej części galaktyki pojawia się bardzo jasna, niemal oślepiająca, niebieskobiała plamka, wyraźnie odcinająca się od reszty, obok której umieszczono napis „SN 2026gzf”. Dolne zbliżenie „After – 3 Apr 2026” pokazuje tę samą jasną plamę nieco bardziej rozmytą: wokół niej widać mleczną, wydłużoną smugę światła, sugerującą rozwijającą się poświatę wybuchu. Wszystkie trzy panele po prawej stronie są ułożone pionowo, tak aby pokazać chronologiczną ewolucję supernowej – przed wybuchem, tuż po nim i kilkanaście dni później.

Najrzadsza chwila supernowej: śmierć gwiazdy na żywo

06.08.2026

Mgławica Kraba

Hubble znów patrzy na Mgławicę Kraba: tysiącletnia eksplozja w ruchu

24.03.2026

Astrofizyka, Pulsary, Supernowe

Zdjęcie satelitarne przedstawiające światło eksplozji supernowej Winny, zakrzywione na pięć obrazów (A–E) przez dwie galaktyki (G1 i G2), działające jak soczewki grawitacyjne

Supernowa Winny rzuca wyzwanie stałej Hubble’a

27.02.2026

Astrofizyka, Kosmologia, Supernowe

Połączone zdjęcie galaktyki spiralnej NGC 1637

JWST po raz pierwszy odnajduje gwiazdę przed eksplozją supernowej

24.02.2026

Astrofizyka, Supernowe

Obraz pseudokolorowy Kwintetu JWST przy przesunięciu ku czerwieni 6,71. Pięć galaktyk z liniami emisyjnymi w Kwintecie JWST (JQ) oznaczono dużymi pomarańczowymi kółkami i oznaczono (ELG1–ELG5)

Rekordowa fuzja galaktyk 800 milionów lat po Wielkim Wybuchu

04.02.2026

Astrofizyka, Czarne dziury, Ewolucja galaktyk, Supernowe

1 2 … 5 Następny →

Horyzont Kosmosu – strona popularyzująca astronomię. Nowości, inspiracje i ciekawostki z Wszechświata.

© 2025-2026 Agnieszka Nowak. Wszelkie prawa zastrzeżone.
| Mecenasi | kontakt@horyzontkosmosu.pl

Przewijanie do góry