Ponad pół miliona gwiazd świeci na czerwono, biało i niebiesko na najnowszym zdjęciu z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, przedstawiając gromadę kulistą Messier 3 w naszej Drodze Mlecznej.
NASA udostępniła ten obraz na początku lipca 2026 roku, jako część obchodów 250. rocznicy powstania Stanów Zjednoczonych – ale dla astronomów M3 to przede wszystkim wyjątkowe laboratorium do badania historii Galaktyki.

Źródło: ESA/Hubble i NASA, G. Piotto i inni
Co właściwie widzimy na zdjęciu?
Messier 3 (M3, NGC 5272) to jedna z najbardziej masywnych gromad kulistych w Drodze Mlecznej – kulista, gęsta chmura gwiazd związanych ze sobą grawitacyjnie.
W tej gromadzie znajduje się ponad 500 000 gwiazd, dzięki czemu M3 należy do największych i najjaśniejszych obiektów tego typu, widocznych już w niewielkim teleskopie czy w lornetce.
Na zdjęciu z Hubble’a kolory nie są przypadkowe: niebieski odpowiada krótszym falom światła widzialnego, a czerwony dłuższym falom oraz części promieniowania w podczerwieni.
Ponieważ barwa gwiazdy jest ściśle związana z jej temperaturą, niebieskie gwiazdy na obrazie są gorętsze, a czerwone chłodniejsze – w jednym kadrze widzimy więc całe spektrum gwiezdnej populacji M3.
Gromady kuliste – starzy mieszkańcy Galaktyki
Gromady kuliste powstają z jednego, zapadającego się obłoku gazu, przez co ich gwiazdy mają zbliżony wiek i skład chemiczny.
To głównie bardzo stare obiekty – w halo naszej Galaktyki znamy około 150 takich gromad, rozsianych wokół dysku i centrum Drogi Mlecznej.
M3 znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych, mniej więcej 34 000 lat świetlnych od Ziemi, na peryferiach Galaktyki.
Jej położenie – stosunkowo daleko od centrum – oraz masa czynią z niej interesujący punkt odniesienia dla badań struktury halo i przeszłych zderzeń Drogi Mlecznej z mniejszymi galaktykami.
Gwiezdne zegar i wieczne młodziaki
Jedną z najbardziej niezwykłych cech M3 jest liczba zmiennych gwiazd typu RR Lyrae – w gromadzie zidentyfikowano ich ponad 240, najwięcej spośród wszystkich znanych gromad kulistych w Drodze Mlecznej.
RR Lyrae to bardzo stare gwiazdy pulsujące, których jasność zmienia się w powtarzalny sposób; znając ich prawdziwą jasność, można mierzyć odległości w kosmosie, podobnie jak oceniamy dystans do samochodu po sile świecenia jego reflektorów.
M3 kryje także około 70 kandydatów na tzw. blue stragglers – niebieskich maruderów.
Te gwiazdy są jaśniejsze i bardziej niebieskie niż większość starych, czerwonych gwiazd gromady, przez co wyglądają jak dużo młodsze, choć tak naprawdę należą do starej populacji i prawdopodobnie odmłodziły się, ściągając materię z sąsiednich gwiazd.
Ślady dawnej kosmicznej kolizji
W M3 astronomowie dostrzegli dwie chemicznie różne populacje gwiazd, co sugeruje, że gromada mogła powstać w wyniku zderzenia dwóch mniejszych gromad.
Według obecnych interpretacji obie gromady należały kiedyś do niewielkiej galaktyki karłowatej, która została przechwycona i wchłonięta przez Drogę Mleczną.
Dzisiejsza Messier 3 jest więc być może pamiątką po dawnej fuzji galaktyk – w jednym obiekcie zapisane są informacje o dwóch różnych epizodach formowania gwiazd.
Analizując skład chemiczny, temperatury i jasności gwiazd w M3, naukowcy mogą odtworzyć, kiedy i jak przebiegała ta kosmiczna kolizja oraz jak takie procesy kształtują halo wielkich galaktyk.
Dlaczego to zdjęcie jest ważne?
Obraz M3 z Hubble’a powstał w ramach szerokiego programu obserwacyjnego, w którym teleskop ma zbadać około połowy gromad kulistych w Drodze Mlecznej.
Celem jest stworzenie szczegółowej chronologii powstawania naszej Galaktyki – porównując wiek i własności różnych gromad, można złożyć w całość historię zderzeń, akrecji i formowania gwiazd w Drodze Mlecznej.
Hubble pracuje przy tym w tandemie z innymi misjami NASA: z teleskopem Jamesa Webba, obserwującym głęboką podczerwień, oraz z przygotowywanym do startu teleskopem Nancy Grace Roman, który będzie specjalizował się w szerokokątnych przeglądach nieba.
Razem te instrumenty pozwalają przejść od efektownego fajerwerkowego zdjęcia do precyzyjnych pomiarów struktury i ewolucji całego Wszechświata – z M3 jako jednym z kluczowych punktów odniesienia.
Źródła
Główne źródło:
Źródła kontekstowe:
- NASA, Messier 3,
- SciTechDaily, NASA’s Hubble Reveals a Star-Spangled Stellar …,
- phys.org, NASA’s Hubble spots star-spangled cosmic scene
Opracowanie: Agnieszka Nowak


