Na całym kadrze widać ciemne, niemal czarne tło nieba, gęsto usiane tysiącami drobnych punktów światła – gwiazd przypominających rozsypane iskry fajerwerków. W centrum obrazu te punkty światła zlewają się w bardzo jasną, niemal mlecznobiałą kulę: to najgęstszy środek gromady kulistej, gdzie pojedynczych gwiazd prawie nie da się odróżnić, tworzą one wręcz „świetlną plamę”. Im dalej od środka, tym gwiazdy stają się wyraźnie rozdzielone – tworzą gęstą, ale już widocznie ziarnistą strukturę, rozchodzącą się promieniście ku brzegom kadru. Ich kolory różnią się: część świeci chłodnym, jasnoniebieskim lub białym światłem, inne są wyraźnie cieplejsze – żółte, pomarańczowe, rdzawoczerwone – przez co cały obraz przypomina migoczącą, kolorową kulę złożoną z setek tysięcy gwiazd. Nie ma tu wyraźnych pasm gazu ani pyłu, żadnych obłoków czy mgławic – jedynie niemal idealnie kulista gromada gwiazd, coraz rzadsza przy samych brzegach kadru, ale wypełniająca go od centrum aż po krawędzie. To portret gromady kulistej Messier 3 sfotografowanej przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, pokazujący jej niezwykle bogatą, wielobarwną populację gwiazd.

M3 – kosmiczna kula z pół miliona gwiazd

Ponad pół miliona gwiazd świeci na czerwono, biało i niebiesko na najnowszym zdjęciu z Kosmicznego Teleskopu Hubble’a, przedstawiając gromadę kulistą Messier 3 w naszej Drodze Mlecznej.
NASA udostępniła ten obraz na początku lipca 2026 roku, jako część obchodów 250. rocznicy powstania Stanów Zjednoczonych – ale dla astronomów M3 to przede wszystkim wyjątkowe laboratorium do badania historii Galaktyki.

Messier 3 zawiera pół miliona gwiazd. Ten kosmiczny drobiazg, liczący osiem miliardów lat, jest jedną z największych i najjaśniejszych gromad kulistych, jakie kiedykolwiek odkryto.
Źródło: ESA/Hubble i NASA, G. Piotto i inni

Co właściwie widzimy na zdjęciu?

Messier 3 (M3, NGC 5272) to jedna z najbardziej masywnych gromad kulistych w Drodze Mlecznej – kulista, gęsta chmura gwiazd związanych ze sobą grawitacyjnie.
W tej gromadzie znajduje się ponad 500 000 gwiazd, dzięki czemu M3 należy do największych i najjaśniejszych obiektów tego typu, widocznych już w niewielkim teleskopie czy w lornetce.

Na zdjęciu z Hubble’a kolory nie są przypadkowe: niebieski odpowiada krótszym falom światła widzialnego, a czerwony dłuższym falom oraz części promieniowania w podczerwieni.
Ponieważ barwa gwiazdy jest ściśle związana z jej temperaturą, niebieskie gwiazdy na obrazie są gorętsze, a czerwone chłodniejsze – w jednym kadrze widzimy więc całe spektrum gwiezdnej populacji M3.

Gromady kuliste – starzy mieszkańcy Galaktyki

Gromady kuliste powstają z jednego, zapadającego się obłoku gazu, przez co ich gwiazdy mają zbliżony wiek i skład chemiczny.
To głównie bardzo stare obiekty – w halo naszej Galaktyki znamy około 150 takich gromad, rozsianych wokół dysku i centrum Drogi Mlecznej.

M3 znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych, mniej więcej 34 000 lat świetlnych od Ziemi, na peryferiach Galaktyki.
Jej położenie – stosunkowo daleko od centrum – oraz masa czynią z niej interesujący punkt odniesienia dla badań struktury halo i przeszłych zderzeń Drogi Mlecznej z mniejszymi galaktykami.

Gwiezdne zegar i wieczne młodziaki

Jedną z najbardziej niezwykłych cech M3 jest liczba zmiennych gwiazd typu RR Lyrae – w gromadzie zidentyfikowano ich ponad 240, najwięcej spośród wszystkich znanych gromad kulistych w Drodze Mlecznej.
RR Lyrae to bardzo stare gwiazdy pulsujące, których jasność zmienia się w powtarzalny sposób; znając ich prawdziwą jasność, można mierzyć odległości w kosmosie, podobnie jak oceniamy dystans do samochodu po sile świecenia jego reflektorów.

M3 kryje także około 70 kandydatów na tzw. blue stragglersniebieskich maruderów.
Te gwiazdy są jaśniejsze i bardziej niebieskie niż większość starych, czerwonych gwiazd gromady, przez co wyglądają jak dużo młodsze, choć tak naprawdę należą do starej populacji i prawdopodobnie odmłodziły się, ściągając materię z sąsiednich gwiazd.

Ślady dawnej kosmicznej kolizji

W M3 astronomowie dostrzegli dwie chemicznie różne populacje gwiazd, co sugeruje, że gromada mogła powstać w wyniku zderzenia dwóch mniejszych gromad.
Według obecnych interpretacji obie gromady należały kiedyś do niewielkiej galaktyki karłowatej, która została przechwycona i wchłonięta przez Drogę Mleczną.

Dzisiejsza Messier 3 jest więc być może pamiątką po dawnej fuzji galaktyk – w jednym obiekcie zapisane są informacje o dwóch różnych epizodach formowania gwiazd.
Analizując skład chemiczny, temperatury i jasności gwiazd w M3, naukowcy mogą odtworzyć, kiedy i jak przebiegała ta kosmiczna kolizja oraz jak takie procesy kształtują halo wielkich galaktyk.

Dlaczego to zdjęcie jest ważne?

Obraz M3 z Hubble’a powstał w ramach szerokiego programu obserwacyjnego, w którym teleskop ma zbadać około połowy gromad kulistych w Drodze Mlecznej.
Celem jest stworzenie szczegółowej chronologii powstawania naszej Galaktyki – porównując wiek i własności różnych gromad, można złożyć w całość historię zderzeń, akrecji i formowania gwiazd w Drodze Mlecznej.

Hubble pracuje przy tym w tandemie z innymi misjami NASA: z teleskopem Jamesa Webba, obserwującym głęboką podczerwień, oraz z przygotowywanym do startu teleskopem Nancy Grace Roman, który będzie specjalizował się w szerokokątnych przeglądach nieba.
Razem te instrumenty pozwalają przejść od efektownego fajerwerkowego zdjęcia do precyzyjnych pomiarów struktury i ewolucji całego Wszechświata – z M3 jako jednym z kluczowych punktów odniesienia.

Źródła

Główne źródło:

Źródła kontekstowe:

Opracowanie: Agnieszka Nowak

Przewijanie do góry